7/12/2019

Mirteloj



Dum unu monato,
Dalmini kaj mi estis tute okupitaj pri mirteloj.
Jes ja ni posedas etan kampon de tiu frukto.
Kvankam la arbustoj estas nur kvar jaraĝaj, 
ili abunde produktis fruktojn.





Matene je la 7h, 
Dalmini unue startas al la kampo.
Mi urĝe preparas manĝskatolon kaj sekvas lin.
Ni surmetas etan korbon ĉe la talion kaj ekplukas.
Miaflanke, dum la plukado, manĝi mirtelojn
estia grandega plezuro. Ho, bongustegaj !!







Dum nia laboro,
ankaŭ "birdotimiguloj" diligente laboras.
Unu el ili, la flava, faras diversajn bruojn, 
pafilan, ambulancan, metalan ktp.
Kaj la alia, falsa aglo, ien tien flugas laŭ la vento.
Ja ankaŭ ili estas okupitaj.








Jen, estas tempo por tagmanĝi.
Kelkfoje mi mem alkunportas manĝaĵojn,
kelkfoje ni vizitas proksiman vilaĝan restoracion.
Tagmanĝo post laboro estas ĉiam bongusta!







Post kafumado, 
ni ekas duan laborseancon
; selekti mirtelojn laŭ la grandeco kaj enpakigi.
Ĉar niaj mendintoj atendas manĝi freŝajn fruktojn.
Ni portas pakaĵojn al vilaĝaj liveristoj
kaj jam sekvan tagon oni ricevos.





Ĉu vi scias, kial la mirteloj estas tiom bongustaj?
Laŭ mi, pro tio, 
ke ĉies laboro kontribuas al maturiĝo de la frukto.
Sunbrilo, pluvo, vento, freŝa aero, varmeco, 
senkemiaj fermentaĵoj faritaj de Dalmini 
kaj eĉ la laboro de la birdotimigiloj.


Dankegon al ĉiuj kunlaborantoj!
Gratulojn ankaŭ al la mirteloj, vi bone laboris!




6/01/2019

Pentrado estas



Pentrado por mi estas
maniero alvoki feliĉajn memorojn,




flugado al nekonata mondo,




frapi pordon, tra kiu mi flugos,





tiel realigi mian delongan revon...




Antaŭ kelkaj tagoj,
en Seulo,
mi vizitis ekspozicion de David Hockney,
anglodevena pentristo,
virtuozo pri moderna pentrarto.

Li diras, ke vivo estas donaco de Dio.




Malgraŭ sia aĝo,
li estas plenlibera, kreiva, avangarda.
Kio faras lin tia?
Kio por li estas pentrado?


Dum iom da tempo,
verŝajne li iĝos ŝatata profesoro.







5/17/2019

Printempo eta



Iam, kiam mi laboris en elementa arbara lernejo,
iu knabo, kvazaŭ poeto, verkis belan poemon jene.

  Printempo estas eta
  Homo eta
  Ŝoso eta
  Floro eta
  Ĉio eta
  Mia patro estu eta


Abelujoj uzitaj kiel etaj florbedoj


Laŭ lia deklaro, 
ankaŭ mia modesta ĝardeno estas eta,
kie diversaj etuloj loĝas kun printempa suno.
Ho, ili poiomete, malrapidege kreskas!



Anemonoj venintaj el Francio plej aktivas por kreski

Pomarbo floranta en la ĝardeno
Salatoj bongustaj kreskas


Ankaŭ en la kampo de Dalmini,
blankaj floretoj de mirteloj plene radias!



Floretoj de mirteloj ŝajne sonoras


Jes, vere li pravis, 
ke en printempo ĉiuj estas etaj.



Mia labortablo reinstalita por varme akcepti printempon




5/07/2019

Knabo sen hejmo, Rémi




Kutime, dum la vojaĝo, 
mi ŝatas spekti filmon en loka kinejo.
Kelkfoje eĉ ne komprenante la lingvon, 
la bildoj mem povus doni pli kernan sencon al fremduloj.

Pasintan decembron en Francio,
mi tiel konatiĝis kun la filmo <Rémi, Sans famille>.
La rakonto estis simpla, sed emocia por mi.


Franca libro kaj la japanen tradukita bildstrio




Reveninte Koreion, 
legante la libron aĉetitan en Francio,
mia instruisto kaj mi decidis traduki ĝin en Esperanton.
Estas ja interesa laboro por mi, kiu ĝuas lerni la francan !


Mia ĉiutaga studado



Dumtempe hazarde ni eksciis, 
ke Japanio longantempon antaŭe aperigis bildstrion 
per sama verkaĵo de Hector MALOT.
Mi tuj kontaktis Akemi, kiu loĝas en Iŝikawa-ken.
Ŝi respondis, ke en ŝia infanaĝo bildstrio de Remi 
aperis en TV, 30minutojn posemajne!!


Remi per TV elsendo en Japanio



  Sinsekve, ankaŭ en Koreio ekde la jaro 1979,
  la TV elsendo aperis kaj 
ĝiaj libroj diversstile ankoraŭ eldoniĝas.


Koreen tradukita libro Remi


Ĉu "Rémi" estas tutmonde fama rakonto kiel Cindrulino?
Ĉu ankaŭ al aliaj landoj Rémi travojaĝis?

Ĉiaokaze, 
interesa literaturaĵo Rémi, 
valora lingvo Esperanto!





4/29/2019

Ĉu mi povus?




"Laurent, ĉu mi povus praktiki pentradon per oleo?"

Mia elektita modelo pentrita de Derkovits Gyula el Hungario

Pentri per oleo estis mia delonga revo.
Raoul Dufy, Sampé, kies stilojn mi tre ŝatas,
ofte uzis akvarelon.

Tamen, 
mi ĉiam deziris praktiki "Oil Painting"
kiel Claude Monet, Pablo Picasso, Paul Cézanne.
Do, mi sendis leteron al francaj profesoroj 
, kiuj laboras en la asocio "Peindre à Bourg".

Laurent kaj Régis ambaŭ pozitive respondis : 
kial ne? Venu!




Ili regalis min per malnovaj farboj kun oleo.
Vere, mi sciis neniom, kiel komenci, kiel uzi.

"Ana, vi povas fari same kiel vi faris per akrilfarbo."




Strange, mia mano jam movis penikojn sur tolo !
Strange, sen klarigo, mi sentis min pli libera !


Ĝenevo en Svislando sub pluvo,

Supre de "cathédrale Saint Pierre" en Ĝenevo




En "Les Baux de Provence" sub pluvo,
la ŝtonminejo kun projekciitaj lumbildoj.

la carrière de pierres à Les Baux de Provence



Renkonti Cézanne en "Aix-en-Provence" sub pluvo,
Realan atelieron de Cézanne sub pluvo,






Bongusta urbo, "Chapaize",
kaj persone, emocia loko, "Rimont",


La preĝejo Chapaize

tipa domo kun galerio en la regiono Macon
Ene de la preĝejo Chapaize


En ĉiuj lokoj,
mi feliĉis, miris, emociiĝis 
kaj fantazie imagis ion.
Verŝajne, ĉi ĉio nutras mian motivon pentri. 




Feliĉe, en mia vivo,
estas amikoj... revoj... amo 
kaj granda majstro de la vivo.
Mi kreskas kun tiu ĉi ĉio.


Babilada renkontiĝo por adiaŭi en kafejo "Bar à création"





4/20/2019

Kion enmeti en la vivon?


Dum tri semajnoj en Francio,
kio envenis en min kaj kio eltiriĝis nature?
Vajaĝo kelkfoje svingas min rutiniĝantan.





En la unua seanco de pentrado,
Laurent donis al mi dumetrajn tolojn.
La grandaj kaj blankaj objektoj tamburigis mian koron.
Kion kaj kiel mi pentru ?
La toloj estis tiom grandaj por mi, infano en pentrado!



preparitaj du toloj jen ĉe Laurent, jen ĉe Regis


Laurent diris ; Ana, vi faru kiel kutime en via eta kajero.
Per akrila farbo? Jes, vi kapablas!





Inter lecionoj,
plej ofte mi aerumis en diversaj urboj.
Rigardi multe, ofte, proksime, fore...
Senti ĉiujn estaĵojn...


Ŝatata urbo Macon: kuŝinta virino sub la statuo de Lamartine

La katedralo de Cluny


Dum la vojaĝo,
pentri en la ateliero,
pentri en la loĝejo,
desegni ie ajn,
tiuj estis plej unuaj aferoj.
Due, manĝi, promeni, aerumi en freŝaj pejzaĝoj.

Kaj mi atendis, ke io nature eliros de mi...



Kampara vilaĝo Polliat, kie loĝas Manu


Mia profesoro "Mont Grand" kaj miaj geamikoj
perkore subtenis min ; 
jes, mi povas fari tion, kion mi deziras.



Unu el plej ŝatata loko, Solutré


Kaj finfine ...
mi plenumis du grandajn afiŝojn por la ekspozicio 
preparita de Peindre à Bourg,
kies temo estas ĉijare <Virinoj>.