3/07/2019

Esperanto vivanta


Iuj diras, ke Esperanto maljuniĝas.
Aliaj diras, ke Esperanto estas nur ideala.
Eĉ iuj demandas, ĉu Esperanto ankoraŭ vivas.

Sed, laŭ mi, se oni lernus Esperanton,
oni ekvidus, kiom aktuala estas la lingvo.




Jen la kurskunveno de LLG-institucio antaŭ kelkaj tagoj.
De diversaj urboj ili devenis por praktiki Esperanton.
Ĉar la kursaro okazas kutime per skajpo,
ili pacience atendis videalvidan kurson.



 Dimanĉaj kaj mardaj kursanoj praktikas parolon kun Michel
Lunda kurso por komencantoj geste parolas

Esperanto ebligas komuniki diversmaniere.





Dum la intensiva kurso,
ni partigis ne nur gramatikaĵojn, sed ankaŭ niajn revojn.
Mi postulis al lernantoj : ligu vian temon kun la lingvo.
Esperanto ja incitas onin flugi trans sian horizonton.

Ju pli oni lernas, des pli oni liberiĝas!




"Kiam homoj sekvas sian revon, tiam la tuta universo subtenas"
- <La alkemiisto> verkita de Paulo Coelho -


Kaj...tiel...plu....rilate al miaj realigataj sonĝoj.



2/11/2019

Ĉiutaga vivo plenas je kio?


En nova jaro,
oni preparas freŝajn projektojn.
Ankaŭ mi !

Ĉiutaga vivo akumuliĝas.
Pere de tiu natura fenomeno, 
post unu jaro, io jam konstruiĝos.

1. Simplaj desegnaĵoj
Ĉiumatene, mi desegnas ion, kio okazis hieraŭ.




2. Kursaro
Ĉiutage, mi kursas por instrui Esperanton 
kaj lerni francan lingvon.




3. Du horojn marŝadi
Unu fojon po du tagoj mi marŝas 10km.




4. Viziti ekspozicion de pentrarto





Do, en la jaro 2019,
mia vivo pleniĝos je pentrado, Esperanto, marŝado.
Jes, ili estas plej ŝatataj de mi.
Mi scivolas, kio finfine konstruiĝos pere de ili.



1/11/2019

Vivo fluanta


Estas nova jaro 2019.
Plie, post la vojaĝo, ĝenerale, ĉio estas freŝa.
Eĉ la modesta loĝejo estas intime agrabla.




Kutima horo, kutima aero, kutima vivo...
Vojaĝo estas por distancigi la rutinaĵojn, sin mem,
tiel farinte, por enhavi freŝan aeron de la vivo...

Estas freŝa mateno.
La sunbrilo plenas sur nia dometo, 
la montara aero freŝe ŝvebas.





Nia hundino, Dido naskis kvin bebojn.
Ĝi mem trovis plej komfortan lokon : la malnova kuirejo !!
Ĝia litaĵo estas griza anorako de Dalmini, 
kiun li kutime tre ŝatis.




Dalmini nuntempe kolektas sekiĝantajn foliojn de pinarbo.
Ĉar ili estas utilaj por kovri la bazon de mirtelarbustoj.
Bonŝance, malantaŭ nia domo, estas multaj pinarboj.







Miaflanke, legi france <Sans famille> estas granda feliĉo. Kaj unu ĉapitron legi <Croquis urbain à l'aquarelle> poste imite desegni estas plej interesa momento. Mirinda libro, respektinda aŭtoro :
Felix Schinberger !!







Estas ja nova jaro 2019.
Kiel kutime, mi ofte foriros de mi mem,
kaj kiel kutime, mi revenos.
Tiel fluanta vivo plibeliĝos.



12/25/2018

Adiaŭaj tagoj


La tempo fulme pasis kiel fluganta sago.
En mia valizo estas farboj, penikoj, libroj pri pentrarto kaj miaj laboraĵoj. Antaŭ foriro al Koreio, mi urĝe metas lastajn memoraĵojn.



1. Drom, vivanta lernejo por infanoj

Infanoj bredas kokinojn kovitajn per aparato



2. Turckheim, kie legendo ankoraŭ vivas


Lumigisto rakontas historion de la vilaĝo



3. Colmar, fabela urbo




4. Adiaŭa taĝmanĝo

Ĉe Mikru kaj Marie-France
Trezora donaco <Croquis urbain a l'aquarelle>
Libro aĉetita <musiques> verkita de Sempé



5. Feliĉan Kristnaskon

Urbo Oyonnax
Urbo Bourg en Bresse
Kun la familio de Michel kaj Dada
Lasta vespero pasas

   

Unu el plej neforgesebla memoraĵo estis ĉeesto en la kristnaska meso de Notre Dame. Ĉir. 400 urbanoj akceptis Jesuon kun pietataj kantoj.

Mia valizo plenas je la materialoj de pentrarto kaj mia koro je novaj spertoj, pejzaĝoj kaj amo. Tio evidente penetris en miajn laboraĵojn ĉitieajn kaj tio espereble daŭros.







12/22/2018

Lasta kurso


Bufedo post lasta kurso en la ateliero


Por lastaj du kursoj,
la profesoro Régis montris ĉiujn modelojn, per kiuj li kursis pasintan jaron. Kelkaj el ili estis tre interesaj, tamen, mi ne povus sekvi ĉiun kurson. Ĉar mi baldaŭ revenos al Koreio. Sed, iu blua pentraĵo tiom allogis min : tiu de Picasso en lia blua periodo.






Tiel komencinte labori, kutime miaj manoj tikliĝas por rapide daŭrigi. Sed tamen, mi hezitis kelkajn tagojn. Kiel fari? Per simplaj linioj oni devus esprimi plorantan virinon. 
Kiel fari...








La filmo "Rémi sans famille" estas fama rakonto por francoj. La vivhistorio de orfo Rémi kaj lia majstro Vitalis estis emociplena. Dum la spektado, mi ne povis eviti larmojn. Tra Rémi, mi ofte renkontis min mem, ankaŭ tra Vitalis.

Jen, reveninte hejmen, senhezite miaj manoj reprenis tranĉilojn kaj farbojn.


Kiu aŭ kio ene de mi laboris por tiu pentraĵo?


 


Lumigisto en la kristnaska vilaĝo Turckheim
Lasta pentraĵo en la ateliero de Laurent
Vitralo en pilgrima vilaĝo Trois Epis


Ĉar mi ne atendite fulme finis la lastan pentraĵon, por la lasta kurso de Régis, mi rajtis ankoraŭfoje komenci novan laboron. Tre interese, li prezentis al mi novan materialon : "papier de soie". Mia koro tamburis kaj ŝajne kiel la unua kurso mi ekis pentri.

Lasta kurso, nova komenco !!