Freŝaj donacoj de rutina vivo

Je la kvina matene, Dalmini, Leo kaj mi sengrumble vekiĝis. Ĉar estis ja periodo de mirteloj ! Nur simple lavinte la vizaĝon, ni tuj veturis al nia kampo 10 minutojn distanca de nia domo. Wow! Leo, kiu forlasis kamparan vivon, kiam li estis 20jaraĝa por sendepende vivi en Seulo, admiris pri freŝa aero de nia mateno.

Ĉi-jare ie tie en la mondo grave mankis pluvo, plantoj suferis, ankaŭ ni homoj. Tamen, dankinde, nia regiono en tiu sezono estis ne tro seka, nek malseka. Frumatene, kiel kutime, ranetoj kantis ĉe rosoj sur eroj de mirteloj. Dalmini ofte diras, ke pli ol duono da laboro la ĉielo faras, kvankam agrikultivistoj plenlaboras. Pro tio, pli ol duono da rikolto estas donaco de la ĉielo! Dum kelkaj horoj ni diligente kaj ĝoje rikoltis mirtelojn kaj matenmanĝis, poste, ankoraŭ kelkajn horojn laborinte, ni iris al vilaĝa restoracio por tagmanĝi.

Menuon ĉiam Leo elektas. Li bone memoras, kiuj menuoj el vilaĝaj restoracioj estas bongustaj. Verŝajne, li kelkfoje sopirus ilin dum urba vivo. Post tagmanĝo, ni iom ripozas.

Posttagmeze, estas tempo enpakigi mirtelojn por liverigi al mendintoj. Ankoraŭ ĉi-jare sufiĉe da klientoj anticipe mendis nian bio-frukton. Fakte, nia kampo estas tiom negranda, kiom Dalmini sole ĝuas pri sia kultivado. Ankaŭ pro tio, ni povas plenĝui la rikoltadon. Sufiĉe labori, sufiĉe ĝui ! Sincere, trovi nian nivelon "sufiĉe" necesas meditadon kaj kuraĝon en ĉiu momento de la vivo. En kampara vivo, Dalmini kaj mi pli kaj pli adaptiĝas tiel vivi.

Hejmen ni revenas. En modesta ĝardeno, kukumoj, melongenoj, kapsikoj, tomatoj kaj laktukoj atendas nin pluki. Leo alvokas katetoj, kiuj libere migras ie tie kaj venas ĉe nin nur por nutri sin. Tiel pasas ĉi-jara periodo de mirteloj kun nia kara filo Leo, ranetoj, katetoj, birdoj, multaj insektoj, kelkfoja pluvo, belege fluantaj nuboj, kaj freŝaj ventetoj kontraŭ varma somero.

Leo forirante al sia nesto en Seulo, fotas ion tion. Estas interese por mi vidi alies vidpunkton. Dalmini ankoraŭ finaranĝas sian kampon, kaj mi? Ankaŭ mi rekomencas mian propran okupiĝon : pentri, sportumi kaj sonĝanti.

Nuna somero vestas sin por foriri, kaj ni akceptos baldaŭ aŭtunon !